شکوه دوستی دو کشور باستانی، دو تمدن کهن و دو ملت بزرگ ایران و ارمنستان در ارکستر سمفونیک و گروه کُر میرزائیان
آندره گالستیان*
۵ آبان ۱۴۰۴، افتخار داشتم به دعوت دوست ارجمند استاد سرژیک میرزائیان، به عنوان میهمان در کنسرتِ ارکستر سمفونیک و گروه کُر میرزائیان، حضور داشته باشم. سعادت داشتم که شنونده نواهایی آسمانی باشم؛ اصواتی که گویی از بهشت برمیخاستند؛ موسیقی فاخری که بیانگر شکوه و عظمت دو ملت بزرگ، دو تمدن کهن و دو کشور باستانی ایران و ارمنستان بود.
ایران و ارمنستان، در منابع معتبر متعدد، هر دو در فهرست پنج کشور کهن جهان هستند (در فهرست کهنترین کشورهای جهان کنونی؛ یعنی کهنترین کشورهایی که در حال حاضر، وجود دارند).
مشاهده دوستی و مودت دو ملت، بسیار مسرتبخش است و بیان هنری این تنیدگی فرهنگی، حلاوتی دوچندان دارد.
استاد سرژیک میرزائیان که از نسل نوین و جوان آهنگسازان کشور هستند، فعالیتهای خود را در زمینه رهبری ارکستر و آهنگسازی، از دهه ۸۰ شمسی، بهصورت جدی، مستمر و پیگیر، آغاز نمودند؛ هر چند که قبل از آن نیز، در این زمینه، فعالیتهایی داشتند.
ارکستر سمفونیک و گروه کُر میرزائیان که فعالیتهای خود را از سال ۱۳۸۳ آغاز نموده و به صورت مستمر، ادامه داده است، متشکل از ۱۵۰ نفر موسیقیدان برجسته میباشد. این ارکستر و گروه کُر، از بدو تاسیس، کنسرتهای متعددی را به صورت سالانه، اجرا نموده است.
در حال حاضر، تمرکز اجراها، بر روی قطعاتی است که توسط خود استاد میرزائیان، آهنگسازی شدهاند و به نظر میرسد که این روند، طی سالهای آینده نیز، حفظ شود.
اشعار به کار رفته در آثار استاد میرزائیان، از شعرای بهنام ارمنی است. ایشان در آهنگهای متعددی که تا کنون ساختهاند، به دوستی دو کشور و دو ملت ایران و ارمنستان، اهمیت فراوانی دادهاند.
وی همواره قدردانِ موسیقیدانانِ ارکستر و گروه کُر خود بوده و این را بارها، به مناسبتهای مختلف، عنوان کردهاست. یکی از اهداف و آرزوهای ایشان، این است که این قطعات ارزشمند، در ارمنستان نیز اجرا شوند.
این کنسرت، فرصتی بود برای تجدید دیدار با عدهای از دوستان قدیمی که در زمینه علم، فرهنگ، هنر و ورزش کشور، فعال هستند؛ این بزرگواران که هم از لحاظ سن و هم از لحاظ سابقه کار حرفهای و تخصصی، بزرگتر از من هستند، در زمینه رشد و گسترش روابط دو کشور، قدمهای موثری برداشتهاند. از جمله این افراد، مهندس جواد انصاری بنهکهل، مدیر عامل محترم شرکت حملونقل بینالمللی تیرکاران بودند. ایشان، پدر دکتر دلارام انصاری هستند که در ارمنستان، چشم به جهان گشودهاند و در حال حاضر، مشغول تدریس دندانپزشکی در دانشگاههای این کشور میباشند. بنهکهل، نام روستایی در آذربایجان شرقی است که مردمانی اصیل و آبوهوایی خوش دارد.
از دیگر دوستان قدیمی دوستدار فرهنگ و هنر که افتخار تجدید دیدار با ایشان را داشتم، دکتر آندرانیک سیمونی، مدیر محترم گروه زبان و ادبیات ارمنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی و همچنین، آقای ژوزف امیریان، حقوقدان و وکیل محترم پایه یک دادگستری بودند.
روز دوشنبه، ۵ آبان ۱۴۰۴، فرصتی مغتنم بود تا به اتفاق برادر بزرگترم، آقای آرا گالستیان، مشاور امور بازرگانی بینالملل، گوش جان بسپاریم به نغماتی که گویی از جهان برین به گوش میرسند؛ فرصتی برای تغدیه روح و روان با هنر، هنری که ارزش بسیار والایی دارد، هنری که به گفته فردوسی بزرگ:
ترا با هنر گوهرست و خرد
روانت همی از تو رامش برد
مایلم عرایضم را با این بیت از این شاعر بزرگ زبان فارسی به پایان ببرم:
گهر بی هنر زار و خوارست و سست
به فرهنگ باشد روان تندرست
برای مشاهده قطعاتی از این کنسرت اینجا را کلیک کنید.
*موسیقیدان و تحلیلگر امور هنری
انتهای پیام/ این یادداشت، به قلم استاد آندره گالستیان، نوشته و با اجازه ایشان در ارتباط امروز منتشر شده است.