سوری، زنی معتاد و موادفروش به دور از شخصیتهای کلیشه ای

آرزو مجیدی که پیش از این بیشتر با ایفای نقشهایی همچون پزشک، پرستار و مادر شناخته میشد، در سریال «روشنایی شب» در نقش زنی معتاد و موادفروش به نام «سوری» ظاهر شده است؛ شخصیتی که حتی در فضای زندان قصر نیز به فعالیتهای مجرمانه خود ادامه میدهد. وی در گفت و گویی با ارتباط امروز به ویزگیهای این نقش و تلاش برای بهترین بازی؛ اشاره کرد.
-چه شد که ایفای نقش «سوری» را در سریال «روشنایی شب» پذیرفتید؟ این انتخاب تا چه اندازه با نقشهای پیشین شما متفاوت بود؟
واقعیت این است که این نقش برای خودم هم اتفاقی تازه و غافلگیرکننده بود. سالها بازی در نقشهای تیپ و چارچوبدار، گرچه امن است، اما ممکن است بازیگر را به سمت تکرار ببرد. وقتی آقای بابایی من را به این پروژه معرفی کردند و با آقای محمود معظمی صحبت کردم، متوجه شدم قرار است وارد دنیای متفاوتی شوم.
چالشهای نقش سوری برایم بیاندازه جذاب بود. اینکه از قالبهای کلیشهای و تکراری فاصله بگیرم و این بار نقش زنی را بازی کنم که به دلیل اعتیاد و تباهی، حتی در زندان قصر هم دست از قرص و موادفروشی برنمیدارد، مسئولیت سنگینی روی دوشم میگذاشت.
-برای درک شخصیت سوری و رسیدن به ابعاد روحی و رفتاری او چه مسیری را طی کردید؟
درک این موضوع اصلاً برایم ساده نبود و زمان زیادی برد. اوایل مدام با ابعاد تاریک شخصیت سوری کلنجار میرفتم. باید با او زندگی میکردم و راه رفتن، نگاه کردن، لحن کلام و تمام آشفتگیهای درونیاش را باور میکردم تا مخاطب هم او را پس نزند، بلکه بتواند زوایای پنهان زندگی چنین آدمهایی را ببیند.
تصویربرداری در فضای زندان قصر به این فضا اصالت و حسوحال واقعیتری داد و به من کمک کرد تا بهتر در پوسته این نقش فرو بروم. این تجربه یکی از سختترین و در عین حال شیرینترین چالشهای بازیگریام بود.
-ایفای این نقش چه جایگاهی در کارنامه حرفهای شما دارد؟
این تجربه برای من متفاوت و ماندگار بود؛ تجربهای که توانستم آن را در کارنامه بازیگریام ثبت کنم. امیدوارم حاصل کار گروهی در سریال «روشنایی شب» مورد توجه مخاطبان قرار بگیرد و با قضاوت خوب آنها روبهرو شود.
-همکاری با بازیگران باسابقه و شناختهشده چه تأثیری بر تجربه بازیگری شما داشته است؟
در صحنههای مشترک با بازیگران باسابقه، متوجه میشوی که چطور میتوان حتی در سکوت هم حضوری پررنگ و تأثیرگذار داشت و به شخصیت عمق بخشید. این تجربهها برای بازیگر بسیار ارزشمند هستند و میتوانند نگاه او را به نقش و شیوه اجرای آن تغییر دهند.
-سریال «روشنایی شب» در ژانر امنیتی و معمایی قرار میگیرد. بازی در چنین آثاری چه ویژگیها و دشواریهایی دارد؟
در ژانرهای امنیتی و معمایی، مانند «روشنایی شب»، ریتم و تنش درونی اهمیت زیادی دارد. تعامل با بازیگرانی که رگ خواب این فضاها را میشناسند، به بازیگر مقابل کمک میکند تا حس واقعیتر و ملموستری از اضطراب و تعلیق را به مخاطب منتقل کند.
-حضور در کنار بازیگران مطرح و کار با کارگردانان این حوزه را چقدر در مسیر حرفهای خود مؤثر میدانید؟
ایستادن پابهپای بازیگران بزرگ مقابل دوربین و مواجهه با نگاه دقیق کارگردان، میتواند تأییدی بر توانمندیهای خود بازیگر باشد و زمینهای برای گامهای بعدی و پیشرفت در مسیر حرفهای او فراهم کند.
انتهای پیام/ منبع: گفت و گوی امروز